กลับบ้านเร็ว รถมารับแล้ว

หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ ประมาณ 3 ทุ่ม เรากับพี่ก็ขึ้นรถเมล์กลับตรงป้ายที่ท่าพระจันทร์  ไม่มีคนอยู่บนรถเมล์เลย    พอวิ่งไปถึงหน้าธรรมศาสตร์  มีคนยืนรออยู่ตรงป้ายเยอะเลย  กระเป๋ารถเมล์ก็ตะโกนไปว่า 
 ”มาเร้วววว  มาเร้ววว      กลับบ้านเร็ว   รถมารับแล้ว” 
เราอดยิ้มกับกับคำเชิญชวนของพี่กระเป๋าฯคนนี้ไม่ได้  มันฟังดูอบอุ่นดีเนอะ   ก็ทุกๆคนที่ยืนอยู่ตรงป้ายรถเมล์ต่างก็รอรถเมล์ให้มารับตัวเองไปส่งให้ถึงยังจุดหมายที่ไหนสักแห่ง อาจจะเป็นที่บ้าน อย่างที่พี่เค้าบอก  หรือไปที่อื่นๆ  บางคนที่เหน็ดเหนื่อยกับการทำงาน เผชิญสิ่งต่างๆมาทั้งวัน ต่างก็ต้องการที่จะพัก  กลับบ้านกันทั้งนั้น     เราชอบตรงที่พี่เค้าบอกว่า  กลับบ้านเร็ว รถมารับแล้ว  ถึงแม้มันจะเป็นแค่การเรียกคนให้มาขึ้นรถเมล์   แต่ฟังดูแล้วมันเหมือน เพื่อน พี่ น้อง คนในครอบครัว มาเรียกเราให้กลับบ้านไปด้วยกัน   รู้สึกดีอ่ะ  เรายิ้มไม่หุบเลย   ^_^  
นึกถึงตอนเด็กๆ เลิกเรียนแล้วก็มานั่งรอให้แม่มารับที่โรงเรียน  แม่เรามารับสายประจำ  นั่งรอนานมาก  พอเห็นแม่ขี่มอเตอร์ไซค์มาหยุดตรงหน้าประตูปุ๊บก็ดีใจใหญ่ รีบวิ่งไปหาเลย   เย้  ได้กลับบ้านแล้ว  ^_^

Read Full Post »

our happy time : maundy thursday

ดูหนังเรื่องนี้แล้วชอบมาก สะเทือนอารมณ์สุดๆ   ถึงแม้ว่าหนังจะออกแนวเศร้าๆ แต่เราว่าในความเศร้า รัดทด หดหู่ นั้นก็แฝงไว้ด้วยความสุข และความอิ่มเอมใจ  สมกับชื่อ our happy time เราว่า มันกินใจอ่ะ  มีอะไรให้คิดหลายๆอย่าง  ทั้งการใช้ชีวิต  การให้อภัย  ความเข้าอกเข้าใจในเพื่อนมนุษย์   ความรัก  ครอบครัว

  i’m a best person to tell a secret to….                                                                                     
cos i will keep    that secret     till death
 

ชอบหลายฉากมากๆ  อย่างฉากที่พระเอกคุยกับนางเอกว่า เธอไม่เหมือนอาจารย์มหาวิทยาลัยเลย…       นางเอกก็บอกว่า  ฉันเป็นพวกขี้แพ้  พระเอกก็บอกว่า ผมก็เหมือนกัน  แล้วจู่ๆผู้คุมก็พูดขึ้นมาว่า  เขาน่ะ เป็นขี้แพ้ที่สุดตลอดกาล (ผู้คุม ” people don’t notice because i’m not talkative , but i am the [...]

Read Full Post »