นี่คือเพลง BIbo no Aozora  เป็น soundtrack เรื่อง Babel  ฟังจากหนังแล้วชอบมากเลยลองหาฟังดู   ปกติไม่ได้ฟังเพลงบรรเลงเปียโนแบบนี้เลย  แต่พอฟังเพลงนี้แล้วชอบมาก เลยลองฟังเพลงอื่นๆ ด้วย  ชอบหลายเพลงเลย  ..อยากเล่นเปียโนอ่ะ แต่ไม่มีตังค์…-_-

ตอนนั้นไปกับพี่ เคยนั่งเรือข้ามไปฝั่งนั้น อยากไปดูใกล้ๆ ถ่ายรูปมาด้วย

ถึงจะเก่ามาก แต่บ้านหลังนี้ก็ยังสวยอยู่ นึกถึงสมัยที่บ้านนี้ยังมีสภาพดีอยู่สิ มันจะสวยแค่ไหน  

ปรากฎว่าไม่ใช่ปลา แต่เป็นถุงกระสอบ   โอ้ ไม่

เอาถุงกระสอบออกไม่ได้ซะที ก็เลยกลับ

กำลังเก็บหอยหรือไม่ก็ไส้เดือน พอดีมีป้าคนนึงกำลังอาบน้ำอยู่ แกเห็นเด็กกำลังเก็บหอย  แกก็ช่วยเก็บ แล้วยังจับปลาไหลมาให้อีก

ป้าขอแจมด้วยคนนะหลาน…….ไม่รู้ป้าแกคิดยังไง ตอนแรกเรานึกว่าแกจะไล่เด็กๆไป ไม่ให้มากวน  แต่ที่ไหนได้ กลับช่วยเด็กๆเก็บหอยอีก แถมยังหาถุงหาขวดใส่น้ำมาให้ใส่หอยอีก  ทำตัวกลมกลืนซะเลย     ดูแล้ว ท่าทางแกก็สนุกสนานกับเด็กๆดีนะ

น้องเล็กสุด  วิ่งไปวิ่งมา  พอได้ยินพวกพี่ๆพูดอะไร ก็พูดตามไปซะทุกคำ  ตลกดี ถ่ายรูปไปก็หัวเราะไป ^_^

เช้านี้ท้องฟ้าโปร่ง ไม่มีเมฆ

อาบน้ำ ล้างหน้า แต่งตัวเรียบร้อย แล้วก็รีบไปที่สวนสันติไชยปราการทันที

ไม่คาดไม่ฝันมาก่อน  เดินไปเดินมา  เราก็เจอเข้ากับ sleeping society (สมาคมคนกำลังนอน) อยู่เต็มสวน  อย่างว่าแหละ  ยังเช้าอยู่เลย  (เวลาประมาณ 8โมง)

อยากร้องเพลงนี้…”ตื่นเถิดชาวไทย อย่ามัวหลับไหลลุ่มหลง…. ” อืม..แต่เค้าคงเหนื่อยกันมามาก เหนื่อยนัก ก็หลับไปก่อน ตื่นมาค่อยสู้ชีวิตกันต่อไป

แต่   ไม่ได้เจอแค่คนที่กำลังหลับอยู่นะ  ยังเจอ  ….

คนที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์

คนที่นั่งชมวิว

คนที่กำลังเขียนบันทึก

คนที่กำลังเลี้ยงหลาน

คนที่กำลังตกหอย ตกปลา

และคนอีกมากมาย ที่กำลังใช้ชีวิตของตัวเองอยู่  ที่สวนแห่งนี้ …

ลองถ่ายเล่นๆ กำลังเห่อกล้อง  เห็นอะไรก็ถ่ายๆๆ   ต้องทำความคุ้นเคยซะหน่อย เพราะยังใช้ไม่ค่อยเป็น พยายามจะอ่านคู่มือและอ่านจากเน็ต  อยากถ่ายรูปสวยๆเก็บไว้   สนุกดี 

ครั้งแรก  ที่สวนเบญฯ   จับกล้องครั้งแรก มือยังสั่นๆอยู่เลย ยังไม่ชิน ดีที่มีกันสั่น ไม่งั้นคงแย่

ลองถ่ายแบบหน้าชัดหลังเบลอ ไปอ่านเทคนิคมาจากเว็บ ก็ลองทำตาม  แล้วมันก็ได้ผลจริงๆด้วย ^_^ เย้ๆๆ ……..แต่ตอนแรกๆ ลองถ่ายมั่วๆ ปรับเอาเอง  ถ่ายออกมาแล้วมันเป็นหน้าเบลอ หลังชัด ซะงั้น      ของอย่างนี้ก็ต้องเรียนรู้กันไป ลองผิดลองถูก   บางครั้งก็งงกับค่ารูรับแสง เพราะค่ามาก รูรับแสงแคบ   ค่าน้อย รูรับแสงกว้าง  ตอนแรกจำสลับกัน ตอนนี้ก็ยัง งงๆอยู่   ต้องตั้งสติ คิดนานๆ

ไอติมที่โรงอาหาร 11 บาท  ที่จริงราคา 10 บาท แต่ 1 บาท คือค่าถ้วยกระดาษชานอ้อย เดี๋ยวนี้เค้าไม่ใช้โฟมแล้ว            ลดโลกร้อน  แต่เราชอบมากเลยนะ ถ้วยกระดาษชานอ้อยเนี่ย มันสวยดี ไม่น่าเชื่อว่ากระดาษจะทนทานได้ขนาดนี้ เราลองเปิดน้ำใส่ถ้วยนี้จนเต็ม แต่กระดาษก็ยังไม่เปื่อยมาก ยังพอรับน้ำได้อยู่  เยี่ยมจริงๆ

เหมือนจิ๊กซอว์เลย  

ลองถ่ายพระอาทิตย์เป็นแฉก 

    สู้ๆ 

เพราะมันไม่ธรรมดาเลย พี่แก บอกว่ามันเป็นงานระดับชาติ!!!!!                                   

….ค่ายนี้เป็นค่ายที่พาเด็กจากปัตตานีและอยุธยามาทำกิจกรรมร่วมกัน เพื่อที่จะเด็กจากปัตตานีที่เค้าประสบกับปัญหาความไม่สงบ ได้มีโอกาสมาเปิดโลก เรียนรู้สิ่งต่างๆ  ได้เห็นวิถีชีวิตของคนอิสลามที่อยู่ที่นี่ ที่อยู่ได้อย่างสันติและก็อยู่ร่วมกับศาสนาอื่นได้     ที่สำคัญคืออยากจะปลูกฝังให้น้องๆรู้ว่าคนไทยภาคอื่นๆก็รักคน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ถึงแม้จะต่างกันทางศาสนา หรือ เชื้อชาติ ภาษา   เหมือนเป็นการทลายกำแพงใจ ให้น้องๆที่ได้มาทำกิจกรรมนี้กลับไปบอกต่อๆไป ว่าคนไทยทุกคนรักพวกเค้า     ก็คงเป็นแนวทางหนึ่งที่จะช่วยให้ปัญหานี้ดีขึ้นในอนาคต …… เราก็หวังให้เป็นเช่นนั้น

        เราก็เป็นพี่เลี้ยงดูแลน้องๆ ทั้งสนุกและเหนื่อย  น้องบางคนยังพูดภาษาไทยไม่แข็งแรงเพราะส่วนมากคนใน 3 จังหวัดชายแดนใต้จะพูดภาษายาวีกัน  และน้องๆก็เรียนหนังสือกันไม่เต็มที่  เราถามครูที่มาด้วย ท่านก็บอกว่าบางคนก็ยังอ่าน เขียนไม่ค่อยได้  น้องๆเรียนกันได้ไม่เต็มที่ เพราะมีปัญหาความไม่สงบ     ……..ได้พาน้องๆไปเที่ยวซาฟารีเวิร์ด กับ ดรีมเวิล์ด  ทั้งสนุก ทั้งวุ่นวาย เพราะคนเยอะมาก เราก็กลัวน้องจะเดินหลง แตกแถว   ที่ซาฟารีเวิร์ดมีสัตว์เยอะ   แต่เรื่องที่เราไม่ชอบก็คือ ที่ซาฟารีเวิร์ดขายอาหารแพงมาก  น้ำดื่มปกติขวดละ 7 บาท ที่นั่นขาย 20 บาท  ไอติมก็แพง  แต่น้องๆก็หิว ก็ซื้อกันใหญ่     อีกเรื่องนึงก็คือ การแสดงหนึ่งที่เป็นเรื่องประมาณสายลับ โซเวียต ออกแนวaction ยิงปืน มีระเบิด ตูมตาม    น้องๆบางคนกลัวกันมาก  ถึงกับลุกหนี เดินไปนั่งที่ไกลๆ   ก็คงจะกระทบกระเทือนจิตใจน้องๆมาก

        วันที่ไปเที่ยวดรีมเวิร์ดก็สนุกกันมาก เริ่มคุ้นเคยกับน้องแล้ว ได้เล่นหลายอย่าง แต่บางอย่างก็ทำให้เรารู้สึกว่าใจหายวูบไปเลย จำชื่อเครื่องเล่นไม่ได้อ่ะ ที่มันไถลลงมาแล้วน้ำจะพุ่งกระจายเปียกกันหมดอ่ะ…    น้องๆก็อยากไปเมืองหิมะกันมาก  ก็ได้ไปสมใจ    สนุกกันมาก   

          พอคืนสุดท้ายก็มีการแสดงของน้องๆ สนุกดี    แต่ลงเอยด้วยความเศร้า พี่เลี้ยงทุกคนจะเข้าไปกอดน้องๆ  คราวนี้แหละ ร้องไห้กันระงม  น้องก็ร้อง พี่ก็ร้อง  ไม่อยากกลับ     … น้องตัวเล็กๆก็จะมากอดเราแน่นเลย     เราก็บอกน้องทุกคนให้เป็นเด็กดี ตั้งใจเรียน และก็บอกว่าเราทุกคนรักน้องนะ  และให้น้องรักเพื่อนๆด้วย   ….. รู้สึกดีมากๆที่ได้มาทำงานนี้ ปกติเราร้องไห้ยากนะ แต่คราวนี้ก็ร้อง เห็นหน้าน้องแล้วมันอั้นน้ำตาไม่อยู่  

        คิดถึงและผูกพันมากๆ  ถึงตอนนี้ก็ยังคิดถึงอยู่  พอได้ยินข่าวเรื่อง 3 จังหวัดชายแดนใต้เมื่อไรก็จะตั้งใจฟัง  ขอให้ความสงบรีบกลับคืนมาเถิด  ทุกคนจะได้อยู่อย่างสงบสุข  และเด็กๆ ก็จะได้มีความสุข  ได้สนุกได้เล่นตามประสาเด็กอย่างเต็มที่   เราว่าวัยเด็กมันเป็นวัยแห่งความสุข สนุก อิสระ มักจะอยู่ในความทรงจำของเรา  เวลาโตขึ้นแล้วได้นึกถึงวัยเด็กที่มีคืนวันดีๆ เราก็จะรู้สึกอบอุ่น มีความสุข    เราก็ขอให้เด็กๆเหล่านี้ได้มีคืนวันดีๆ  มีช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตที่มีความสุข มีชีวิตที่สงบสุขสักครั้ง  

 พอฟังเพลงนี้แล้วก็ชอบ ซึ้งดี         เพลง  Free …..ของ lifehouse family  >>>

I wish I knew how it would feel to be free
I wish I could break all the chains holding me
I wish I could say all the things that I should say
Say ‘em loud, say ‘em clear
For the whole wide world to hear

I wish I could share all the love that’s in my heart
Remove all the bars that keep us apart
And I wish you could know how it feels to be me
Then you’d see and agree
That every man should be free

I wish I could be like a bird in the sky
How sweet it would be if I found I could fly
Well I’d soar to the sun and look down at the sea
And I’d sing ‘cos I’d know how it feels to be free

I wish I knew how it would feel to be free
I wish I could break all the chains holding me
And I wish I could say all the things that I wanna say
Say ‘em loud, say ‘em clear
For the whole wide world to hear
Say ‘em loud, say ‘em clear
For the whole wide world to hear
Say ‘em loud, say ‘em clear
For the whole
Wide world to hear

One love      One blood        One life
You got to do what you should
One life
With each other
Sisters     Brothers
One life
But we’re not the same
We get to carry each other
Carry each other

Woah, woah, woah, woah

I wish I knew how it would feel to be free
I wish I knew how it would feel to be free

………………………………………………………………………………………………………………………….

  ปล.  เสียดาย ไม่มีกล้อง ไม่งั้นจะถ่ายรูปเก็บไว้เยอะๆเลย  คิดว่าประมาณเดือนพฤษภา มิถุนา ก็น่าจะเก็บตังค์ได้พอ  เราว่าจะซื้อกล้อง fuji finepix f100fd อ่ะ ออกใหม่และก็มีวางขายในไทยแล้ว   เค้าบอกว่าดี ก็กำลังอ่าน review ตามเว็บอยู่   เรารอรุ่นนี้มาตั้งแต่ต้นปีเลยนะ   ทนรออีกนิดเดียว

  ปล. อีกที …. พอกลับมาแล้วได้เห็นข่าวพวกนักการเมืองที่มัวทำเรื่องไม่เป็นเรื่องก็รู้สึกแย่  ทำไมมันแย่อย่างงี้วะ  เซ็ง…..  ทำไมคนที่มีอำนาจไม่ทำในสิ่งที่ควรทำ   หลายๆคนเป็นแค่คนตัวเล็กๆ แต่มีจิตใจที่กว้างใหญ่ ก็ทำอะไรได้ตั้งมากมาย   ทำไมๆ ๆ พวกเค้าไม่คิดถึงประเทศชาติ เพื่อเด็กๆ เพื่อประชาชนไทย กันบ้าง  ……เฮ้อ  เหนื่อยใจ  

เราก็คิดได้ว่าจริงๆแล้วธรรมชาติมันให้อะไรเราได้มากมายถ้าเรารู้จักใช้เวลาอยู่กับมัน และชื่นชมมันบ้าง   เคยมองขึ้นไปบนท้องฟ้าในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส เห็นดวงดาวส่องแสงระยิบระยับนับล้าน….อื่ม  สวยจัง  สวยมากๆ    บางที่พระเจ้าอาจสร้างมันขึ้นมาเพื่อให้มนุษย์ได้มีความสุขกับการเฝ้ามองและชื่นชมในความงามของมันก็เป็นได้    แต่ทำไมเราถึงได้แหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า และชื่นชมความงามของดวงดาวกันน้อยลง กลับไปมองแต่สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นและเอาเวลาไปใส่ใจกับโลกของวัตถุ  จนลืมชื่นชมความงามในธรรมชาติที่ไม่ต้องซื้อหา ไม่ต้องดิ้นรน เราก็มีความสุขกับมันได้สบายๆ  เพียงแค่หยุด   แล้วมองดูมันสักนิด